موجب هيچ گونه عقوبتي نباشد ، بلكه چون به اقرار مخاطب كنكاش ومشورت فرمودن مجتمعين در خانه جناب فاطمه ( عليها السلام ) ‹ 487 › كه از جمله شان جناب أمير ( عليه السلام ) است ، در برهم زدن خلافت باطله اش ثابت است ، بطلان خلافت أو روشن تر از آفتاب ظاهر شد ، ودگر حاجت اقامه هيچ دليل وبرهان نماند ، والحمد لله على ذلك حمداً كثيراً . ومع هذا اگر جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله ) - العياذ بالله - مىفرمود كه خانه كعبه را بر اين كافر بسوزيد ، البتة مشابهت در هر دو مقام متحقق مىشد . اما آنچه گفته : وهرگاه اين قسم مردودان جناب الهى را در خانه خدا پناه نباشد ، در خانه حضرت زهرا ( عليها السلام ) چرا پناه بايد داد ؟ ! پس مخدوش است به دو وجه : أول : آنكه تشبيه جماعت مذكورين - كه از اجلاى صحابه بودند ، وحضرت أمير المؤمنين ( عليه السلام ) رأس ورئيس ايشان بود - به ابن حنظل كه از شعراى كفار بود ، وايشان را مردودان جناب الهى گفتن ، دليل كفر ونفاق وخارجيت وناصبيت اين مردودِ جناب الهى است . دوم : آنكه كشتن آن مردود در خانه خدا به وجهي از وجوه موجب ضرر خداى تعالى شأنه نمىتواند شد ، به خلاف تهديد احراق بيت فاطمه ( عليها السلام ) كه ايذاى آن حضرت ( صلى الله عليه وآله وسلم ) بود ، وبه موجب حديث مذكور در “ صحاح “